KAMU
YÖNETİMİ TEMEL KANUNU TASARISI
BİRİNCİ KISIM
Kamu Yönetiminin Amaç, İlke ve Görevleri
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Tanımlar ve Temel İlkeler
Amaç
Madde 1- Bu Kanunun amacı, katılımcı, saydam, hesap verebilir,
insan hak ve özgürlüklerini esas alan bir kamu yönetiminin
oluşturulması; kamu hizmetlerinin adil, süratli, kaliteli,
etkili ve verimli bir şekilde yerine getirilmesi için merkezi
idare ile mahalli idarelerin görev, yetki ve sorumluluklarının
belirlenmesi; merkezi idare teşkilatının yeniden yapılandırılması
ve kamu hizmetlerine ilişkin temel ilke ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
Madde 2- Bu Kanun, merkezi idare ile mahalli idareleri ve
bunların bağlı, ilgili ve ilişkili kurum ve kuruluşlarını
kapsar.
Tanımlar
Madde 3- Bu Kanunda geçen deyimlerden;
a) Merkezi idare: Başbakanlık ve bakanlıklar ile bağlı kuruluşları,
b) Mahalli idare: İl özel idaresi, belediye ve köyü,
c) Stratejik plan: Kamu kurum ve kuruluşlarının orta ve uzun
vadeli amaçlarını, temel ilke ve politikalarını, hedef ve
önceliklerini, performans ölçütlerini, bunlara ulaşmak için
izlenecek yöntemler ile kaynak dağılımlarını içeren planı,
ifade eder.
Kamu yönetiminin temel amaç ve görevi
Madde 4- Kamu yönetiminin temel amaç ve görevi, halkın hayatını
kolaylaştırmak, huzur, güvenlik ve refahını sağlamak, hayat
kalitesini geliştirmek, kişilerin hak ve özgürlüklerini kullanmalarının
önündeki engelleri kaldırmak ve bu amaçlarla kanunlarla verilen
görev ve hizmetleri yerine getirmektir.
Kamu yönetiminin kuruluş ve işleyişinin temel ilkeleri
Madde 5- Kamu yönetiminin kuruluş ve işleyişinde esas alınacak
temel ilkeler şunlardır:
a) Kamu yönetiminin kuruluş ve işleyişinde, idarenin bütünlüğü
esastır.
b) Kamu hizmetlerinin yerine getirilmesinde, sürekli gelişim,
katılımcılık, saydamlık, hesap verebilirlik, öngörülebilirlik,
yerindelik, beyana güven ile hizmetten yararlananların ihtiyacına
ve hizmetlerin sonucuna odaklılık esas alınır.
c) Yapılacak yeni düzenlemeler ve ihdas edilecek birimler
için düzenleyici etki analizi yapılır.
d) Kamu hizmetlerinin yerine getirilmesinde ve bu hizmetlerden
yararlandırmada ayırımcılık; bu hizmetlerle ilgili olarak
insan hak ve özgürlüklerini kısıtlayıcı düzenleme ve uygulama
yapılamaz.
e) Görev, yetki ve sorumluluklar, hizmetten yararlananlara
en uygun ve en yakın birime verilir.
f) Kamu hizmetlerine ilişkin temel kararların alınmasında,
ilgili kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve sivil
toplum örgütlerinin görüş ve önerilerinden yararlanılır.
g) Kamu kurum ve kuruluşları, halkın bilgi edinme hakkını
kullanması için gerekli tedbirleri alır.
h) Kamu hizmetlerinde bilgi teknolojilerinden etkili ve yaygın
şekilde yararlanılır.
i) Kamu kurum ve kuruluşları, insangücü ve maddi kaynaklarını
etkili ve verimli şekilde kullanır, bu amaçla kendi aralarında
işbirliği yapar.
j) Kamu hizmetlerinin usul ve standartları belirlenerek, hizmetten
yararlananların bunları önceden bilmesi sağlanır. Kamu kurum
ve kuruluşlarının üst yöneticileri, hizmetlerin bu standartlara
uygun şekilde yerine getirilmesinden ve hizmetten yararlananların
ihtiyacına uygunluğunu sağlamaktan sorumludur.
k) Kamu kurum ve kuruluşlarınca, gerçek ve tüzel kişilerden,
sadece hizmet usul ve standartlarında öngörülen bilgi ve belgeler
istenebilir. Bilgi ve belge istemine ilişkin usul ve standartlar;
etkililiği, verimliliği ve basitleştirmeyi sağlamak amacıyla
düzenli olarak gözden geçirilir.
l) Kamu kurum ve kuruluşları, kanunlarla kendilerine açıkça
görev olarak verilmeyen ve kuruluşun amacıyla doğrudan ilgili
olmayan alanlarda işletme kuramaz, mal ve hizmet üretimi yapamaz,
bu amaçla personel, bina, araç, gereç ve kaynak tahsis edemez.
İKİNCİ BÖLÜM
Merkezi İdarenin ve Mahalli İdarelerin Yetki, Görev ve Sorumlulukları
Merkezi idarenin genel yetkileri
Madde 6- Merkezi idarenin kamu hizmetleri ile ilgili yetki
ve sorumlulukları şunlardır:
a) Kamu hizmetlerine ilişkin ulusal düzeyde genel ilke ve
politikalar, amaç ve hedefler ile standartları belirlemek,
b) Kamu hizmetlerinin hukuka, belirlenen politika ve standartlara
uygunluğunu izlemek, değerlendirmek ve denetlemek,
c) Hizmetlerin verimli ve merkezi idare ile mahalli idareler
arasında koordinasyon içerisinde yerine getirilmesini sağlamak,
d) Kamu kurum ve kuruluşları ile özel sektör, kamu kurumu
niteliğindeki meslek kuruluşları ve sivil toplum örgütleri
arasında iletişim ve işbirliğini sağlayıcı mekanizmalar oluşturmak,
hizmet ve işlev kapasitelerini geliştirmek,
e) Kamu hizmetlerini uygun ölçek ve nitelikte olmak üzere
merkezde, gerekli durumlarda yetki genişliği ilkesi çerçevesinde
taşrada ve yurtdışında örgütlenerek yerine getirmek,
f) Mahalli idareler ve hizmet yönünden yerinden yönetim kuruluşları
üzerinde kanunlarla öngörülen idari vesayet yetkisini kullanmak.
Merkezi idare tarafından yürütülecek görev ve hizmetler
Madde 7- Merkezi idare tarafından yürütülecek görev ve hizmetler
şunlardır:
a) Adalet, savunma, güvenlik, istihbarat, dış ilişkiler ve
dış politikaya ilişkin görev ve hizmetler,
b) Maliye, hazine, dış ticaret, gümrük hizmetleri ile piyasalara
ilişkin düzenleme görev ve hizmetleri,
c) Ulusal düzeyde ekonomik, sosyal ve fiziki planları hazırlamaya,
bölgeler arasındaki gelişmişlik farklılıklarını gidermeye
yönelik program ve projelerin uygulanmasını sağlamaya ilişkin
görev ve hizmetler,
d) Milli eğitimle ilgili görev ve hizmetler,
e) Diyanetle ilgili görev ve hizmetler,
f) Sosyal güvenlikle ilgili görev ve hizmetler,
g) Tapu ve kadastro, nüfus ve vatandaşlıkla ilgili görev ve
hizmetler,
h) Acil durum yönetimi ve sivil savunma ile ilgili ulusal
düzeyde yapılması gereken görev ve hizmetler,
i) Vakıflarla ilgili görev ve hizmetler,
j) Mahalli idarelere teknik ve mali yardımda bulunma, rehberlik
yapma ve eğitim desteği sağlama görev ve hizmetleri,
k) Kanunlarla münhasıran merkezi idare tarafından yerine getirilmesi
öngörülen ulusal nitelikli veya birden çok ili kapsayan diğer
görev ve hizmetler.
Mahalli idarelerin görev, yetki ve sorumlulukları
Madde 8- Mahalli müşterek ihtiyaçlara ilişkin her türlü görev,
yetki ve sorumluluklar ile hizmetler mahalli idareler tarafından
yerine getirilir.
Mahalli idareler görev, yetki ve sorumluluk alanlarına giren
hizmetleri, idarenin bütünlüğüne, kanunlarla belirlenen esas
ve usullere, kalkınma planının ilke ve hedeflerine, kendi
stratejilerine, amaç ve hedeflerine, performans ölçütlerine
uygun olarak yürütür.
Mahalli idarelerin kanunlarla verilen temel görev ve hizmetleri
ciddi şekilde aksatması ve bu durumun halkın sağlık, huzur
ve esenliğini önemli ölçüde olumsuz etkilemesi durumunda,
aksamanın boyutu ile ölçülü olmak kaydıyla, ilgili merkezi
idare kuruluşunun talebi üzerine İçişleri Bakanlığı bu aksaklıkların
giderilmesi için kanunlarda öngörülen tedbirleri alır.
Merkezi idare ile mahalli idareler arasındaki ilişkiler
Madde 9- Merkezi idare tarafından yürütülmesi öngörülen hizmetlerden
illerde yapılması gerekenlerin, kanunlarda belirtilen istisnalar
dışında, valilik ve kaymakamlıklar tarafından gerçekleştirilmesi
esastır.
Merkezi idare birimleri, mahalli idarelerin sorumluluk alanlarına
giren görev ve hizmetler için mahalli düzeyde teşkilat kuramaz,
doğrudan ihale ve harcama yapamaz.
Merkezi idarenin görevleri arasında sayılan hizmetlere ait
yatırımlardan ilgili bakanlıkça uygun görülenler, mahalli
idareler eliyle de gerçekleştirilebilir. Bu yatırımlara ait
ödenekler, ilgili kuruluş tarafından o mahalli idare bütçesine
aktarılır. Bu ödenekler başka amaçla kullanılamaz.
Merkezi idare, desteklemek ve geliştirmek istediği hizmetleri,
proje bazında gerekli kaynaklarını ilgili mahalli idarelere
aktarmak suretiyle onlarla işbirliği içinde yürütebilir.
Mahalli idareler, yatırımlarını, yetkili organlarının kararıyla
ve bedeli mukabilinde başka mahalli idarelere veya merkezi
idare kuruluşlarına yaptırabilir. Mahalli idareler, diğer
kamu kurum ve kuruluşları ile işbirliği içinde ortak yatırım
yapabilir.
Mahalli idarelerin görev, yetki ve sorumluluk alanlarına
giren konularda çıkarılacak tüzük, yönetmelik ve benzeri düzenlemelerde,
mahalli idarelerin yetkilerini kısıtlayıcı, mahalli hizmetleri
zayıflatıcı ve yerinden yönetim ilkesine aykırı hükümler konulamaz.
Mali kaynak dağılımı
Madde 10- Mahalli idarelere yetki, görev ve sorumluluklarıyla
orantılı gelir kaynakları sağlanır. Mahalli idarelere genel
bütçe vergi gelirleri tahsilatından pay ayrılır. Payların
ayrılmasına, dağıtımına ve bu paylardan yapılacak kesintilere
ilişkin usul ve esaslar kanunla düzenlenir.
Kamu hizmetlerinin gördürülmesi
Madde 11- Kamu hizmetlerinin daha etkili ve verimli olarak
yerine getirilebilmesi amacıyla, merkezi idare ile mahalli
idareler, kendilerine ait hizmetlerden kanunlarda öngörülenleri,
ilgileri itibariyle üniversitelere, kamu kurumu niteliğindeki
meslek kuruluşlarına, hizmet birliklerine, özel sektöre ve
alanında uzmanlaşmış sivil toplum örgütlerine gördürebilir.
Bu durumda idarenin sorumluluğuna ilişkin hükümler saklıdır.
İKİNCİ KISIM
Bakanlıklar ile Bağlı ve İlgili Kuruluşların Teşkilatlanmasına
İlişkin Esas ve Usuller
BİRİNCİ BÖLÜM
Bakanlıklar ile Bağlı ve İlgili Kuruluşların Teşkilatlanması
Teşkilatlanmaya ilişkin ilke ve esaslar
Madde 12- Bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşların kuruluş
ve teşkilatlanmasına ilişkin ilke ve esaslar şunlardır:
a) Görev ve yetkilerin tespiti ile teşkilatlanmada, idarenin
bütünlüğü ilkesi esas alınır.
b) Bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşların teşkilatlanmasında
etkili ve verimli bir yapı kurulması amacıyla, kurum ve kuruluşların
görev, yetki ve sorumlulukları tanımlanır. Benzer nitelikteki
hizmet ve görevler birden fazla kurum ve kuruluşa verilemez.
c) Bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşlar, stratejik planlarına,
yıllık amaç ve hedeflerine bağlı olarak teşkilat yapısını,
hizmet kalite standartlarını, yönetim ve hizmet süreçlerini
sürekli geliştirici tedbirleri alır.
Bakanlar Kurulu, Başbakan ve Başbakan Yardımcıları
Madde 13- Bakanlar Kurulu, Başbakan ve bakanlardan oluşur.
Başbakan, Bakanlar Kurulunun başkanı ve Başbakanlık teşkilatının
en üst amiridir.
Başbakana yardımcı olmak ve Başbakan tarafından verilecek
görevleri yerine getirmek amacıyla sayıları sekizi geçmemek
üzere Devlet Bakanı atanabilir. Başbakana yardımcı olmak ve
bakanlıklar arasında koordinasyonu sağlamak üzere en çok üç
bakan Başbakan Yardımcısı olarak görevlendirilebilir.
Başbakan Yardımcıları ile Devlet Bakanlarının danışma ve
büro hizmetlerini yürütecek personele ait kadrolar Başbakanlık
kadro cetvelinde gösterilir.
Bakanların görev, yetki ve sorumluluğu
Madde 14- Bakan, bakanlık kuruluşunun en üst amiri olup,
bakanlık icraatından ve emri altındakilerin faaliyet ve işlemlerinden
sorumludur. Her bakan aşağıdaki görev, yetki ve sorumluluğa
sahiptir:
a) Bakanlığını, Anayasaya, kanunlara, hükümet programına
ve Bakanlar Kurulunca belirlenen politika ve stratejilere
uygun olarak yönetir.
b) Bakanlığı ile bakanlığına bağlı ve ilgili kuruluşların
görev alanına giren hususlarda politika ve stratejiler geliştirir,
bunlara uygun olarak yıllık amaç ve hedefler oluşturur, performans
ölçütleri belirler, bakanlık bütçesini hazırlar, gerekli yasal
ve idari düzenleme çalışmalarını yapar. Belirlenen stratejiler,
amaçlar ve performans ölçütleri doğrultusunda uygulamayı koordine
eder, izler ve değerlendirir.
c) Bakanlığı ile bakanlığına bağlı ve ilgili kuruluşların
faaliyetlerini, işlemlerini denetler, yönetim sistemlerini
gözden geçirir, kurumun yapısı ve yönetim süreçlerinin etkililiğini
gözetir, yönetimin geliştirilmesini sağlar.
d) Faaliyet alanına giren konularda diğer bakanlıklar, kamu
kurum ve kuruluşları ile işbirliği ve koordinasyonu sağlar.
Müsteşarın görev, yetki ve sorumluluğu
Madde 15- Müsteşar, bakanın yardımcısı olup bakanlık hizmetlerini,
bakan adına ve onun emir ve yönlendirmesi doğrultusunda, mevzuat
hükümlerine, bakanlığın amaç ve politikalarına, stratejik
planına uygun olarak düzenler ve yürütür. Bu amaçla, bakanlık
kuruluşlarına gereken emirleri verir ve bunların uygulanmasını
gözetir ve sağlar.
Müsteşar yukarıda belirtilen hizmetlerin yürütülmesinden
bakana karşı sorumludur.
Bakanlıklar
Madde 16- Bakanlıklar merkez ve taşra teşkilatından oluşur.
Ancak, ekli (I) sayılı cetvelde sayılan bakanlıklardan ekli
(II) sayılı cetvelde gösterilenler taşra teşkilatı kuramaz.
Bakanlık merkez teşkilatı kurulmasına ilişkin esaslar
Madde 17- Bakanlıkların merkez teşkilatının kurulmasında
aşağıdaki esas ve usuller uygulanır:
a) Anahizmet, danışma ve yardımcı hizmet birimlerinin kurulması,
kaldırılması, görev, yetki ve sorumlulukları kanunla düzenlenir.
b) Bağlı ve ilgili kuruluşlar eliyle yürütülen hizmetler için
bakanlık merkez teşkilatında ayrıca birim kurulamaz.
c) Bakanlık merkez teşkilatında 28 inci maddenin birinci fıkrasının
(a) ve (b) bentlerinde gösterilenler dışında hiyerarşik kademe
teşkil edilemez. Ancak, birim ve personel sayısı dikkate alınarak
bakanlıklardan sadece merkez teşkilatı bulunanlar ile müsteşarlık
şeklinde kurulan bağlı kuruluşlarda en çok üç; diğer bakanlıklarda
en çok beş müsteşar yardımcılığı; başkanlık ve genel müdürlük
şeklinde kurulan bağlı kuruluşlarda en çok üç başkan yardımcılığı
ve genel müdür yardımcılığı kadrosu ihdas edilebilir.
Bakanlık merkez teşkilatı
Madde 18- Bakanlık merkez teşkilatı, bakanlığın sorumlu olduğu
hizmetlerin yürütülmesi; bu hizmetlerle ilgili politika, standart
ve hedeflerin belirlenmesi; planlama, koordinasyon ve denetimin
sağlanması; eğitim, izleme ve değerlendirme görevlerinin yerine
getirilmesi amacıyla aşağıdaki birimlerden meydana gelecek
şekilde düzenlenir:
a) Bakanlıkların hizmet ve görev alanlarına giren faaliyetlerini
yürüten anahizmet birimleri,
b) Bakana ve anahizmet birimleri ile bağlı ve ilgili kuruluşlara
teknik, planlama, araştırma-geliştirme, hukuki ve mali konularda
yardımcı olan danışma birimleri,
c) İnsan kaynakları ve destek hizmetlerini yerine getiren
yardımcı hizmet birimleri.
İçişleri, Maliye, Milli Eğitim, Sağlık ile Çalışma ve Sosyal
Güvenlik Bakanlıklarında, temel görev ve hizmetlerin bir gereği
olarak, kurum dışı işyeri, mükellef veya üçüncü kişi ve kuruluşlar
ile mahalli idarelere yönelik olmak üzere, kuruluş kanunlarında
belirtilmek şartıyla anahizmet birimi şeklinde rehberlik ve
denetim birimi oluşturulabilir. Hakim ve savcıların denetimi
için öngörülen hükümler saklıdır.
Bakanlık anahizmet birimleri
Madde 19- Bakanlıkların sorumlu oldukları temel hizmet ve
görevler, merkez teşkilatı bünyesinde kurulan anahizmet birimleri
tarafından yerine getirilir.
Bakanlık danışma birimleri
Madde 20- Bakanlık merkez teşkilatında ihtiyaca göre aşağıdaki
danışma birimleri kurulabilir:
a) Strateji Geliştirme Başkanlığı,
b) Hukuk Müşavirliği,
c) Basın ve Halkla İlişkiler Müşavirliği.
Gerekli görülen hallerde 33 üncü maddede öngörülen esaslar
dahilinde bakanlık müşavirliği kadrosu ihdas edilebilir.
Bağlı kuruluşların merkez teşkilatında ihtiyaca göre Strateji
Geliştirme Daire Başkanlığı, Hukuk Müşavirliği ile Basın ve
Halkla İlişkiler Müşavirliği kurulabilir.
Bakanlık yardımcı hizmet birimleri
Madde 21- Bakanlık merkez teşkilatında ihtiyaca göre aşağıdaki
yardımcı hizmet birimleri kurulur:
a) Özel Kalem Müdürlüğü,
b) İnsan Kaynakları Daire Başkanlığı,
c) Destek Hizmetleri Daire Başkanlığı.
Taşra teşkilatı olan bakanlıklarda insan kaynakları birimi
genel müdürlük şeklinde kurulabilir. Bağlı kuruluşların merkez
teşkilatında ihtiyaca göre İnsan Kaynakları Daire Başkanlığı
ile Destek Hizmetleri Daire Başkanlığı kurulur.
Taşra teşkilatı ve kuruluşuna ilişkin esaslar
Madde 22- Taşra teşkilatı olan bakanlıklar illerde ve hizmetin
niteliği ile ihtiyaçlar dikkate alınarak ilçelerde teşkilatlanır.
Bunlar, vali ve kaymakama bağlı olarak çalışır.
Taşra teşkilatının kurulmasında aşağıda belirtilen esaslara
uyulur:
a) Taşra teşkilatı, görev ve hizmetin niteliğine, sosyal
ve ekonomik şartlara ve nüfus durumuna göre farklı yapıda
kurulabilir.
b) Bakanlıklar ile bağlı kuruluşların il ve ilçelerde, tek
bir taşra teşkilatı kurmaları esastır.
c) Kamu hizmetlerinin zorunlu kıldığı hallerde, birden çok
ili kapsayan alanlarda, sürekli veya geçici nitelikte, kanunla
bölge teşkilatı kurulabilir. Ancak, bölge düzeyinde teşkilatlanan
bakanlıklar illerde, illerde teşkilatlanan bakanlıklar ise
bölge düzeyinde teşkilatlanamaz.
d) Bölge kuruluşları dışındaki taşra teşkilatı, Bakanlar Kurulu
kararı ile kurulur, kaldırılır veya değiştirilir.
Yurtdışı hizmetlerinin yürütülmesi
Madde 23- Dışişleri Bakanlığı ile Türk İşbirliği ve Kalkınma
İdaresi Başkanlığı hariç, bakanlıklar ile diğer kamu kurum
ve kuruluşları yurtdışı teşkilatı kuramazlar. Bakanlıklar
ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarından hangilerinin hangi
ülkelerde yurtdışı hizmeti sunacağı Bakanlar Kurulu tarafından
belirlenir. Bu suretle belirlenecek kurum ve kuruluşların
yurtdışı hizmetleri ilgili kurum veya kuruluş personelinin
Dışişleri Bakanlığı kadrolarına belirli süreli olarak görevlendirilmesi
suretiyle yürütülür. Bu görevlere Dışişleri Bakanlığı elemanları
atanamaz ve görevlendirilemez.
Bağlı kuruluşlar
Madde 24- Bağlı kuruluşlar, bir bakanlığın hizmet ve görev
alanına giren anahizmetlerden özel önemi bulunanları yürütmek
üzere, kanunla kurulan kuruluşlardır. Başbakanlığa bağlı olanların
dışında müsteşarlık şeklinde bağlı kuruluş kurulamaz.
Bağlı kuruluşlar, merkez teşkilatı ile istisnai ve zorunlu
hallere münhasır olmak üzere ihtiyaca göre kurulan taşra teşkilatından
oluşur. Ancak, bölge düzeyinde teşkilatlanan bağlı kuruluşlar
illerde, illerde teşkilatlanan bağlı kuruluşlar bölge düzeyinde
teşkilatlanamaz. Bağlı kuruluşların taşra teşkilatı kanunla
kurulur.
Bağlı kuruluşların anahizmet, danışma ve yardımcı hizmet
birimleri 18 inci madde ile bakanlık merkez teşkilatına ilişkin
diğer hükümler gözönünde bulundurularak hizmet özelliklerine
göre kuruluş kanunlarında belirlenir. Ayrıca, bağlı kuruluşlarda
temel görev ve hizmetlerin bir gereği olarak, kurum dışı işyeri,
mükellef veya üçüncü kişi ve kuruluşlara yönelik olmak üzere,
kuruluş kanunlarında belirtilmek şartıyla anahizmet birimi
şeklinde rehberlik ve denetim birimi oluşturulabilir.
İlgili kuruluşlar
Madde 25- İlgili kuruluşlar; özel kanun veya statü ile kurulan,
iktisadi devlet teşekkülleri ve kamu iktisadi kuruluşları
ile bunların müessese, ortaklık ve iştirakleri veya özel hukuki,
mali ve idari statüye tabi, hizmet bakımından yerinden yönetim
kuruluşlarıdır.
Bu kuruluşların görev, yetki ve sorumlulukları ile teşkilatlanmalarına
ilişkin esaslar ve ilgili olduğu bakanlık, kuruluş kanunu
veya statülerinde belirlenir. Müsteşarlık şeklinde ilgili
kuruluş kurulamaz.
İlgili kuruluşların anahizmet, danışma ve yardımcı hizmet
birimleri, 18 inci madde ile bakanlık merkez ve bağlı kuruluşlarının
teşkilatlanmasına ilişkin diğer hükümler gözönünde bulundurularak
hizmet özelliklerine göre kuruluş kanunlarında veya statülerinde
belirlenir.
İlişkili kuruluşlar
Madde 26- İlişkili kuruluşlar, piyasalara ilişkin düzenleyici
ve denetleyici görev yapan, kamu tüzel kişiliği ile idari
ve mali özerkliği haiz, özel kanunla kurulan kuruluşlardır.
Bu kuruluşların ilişkili olduğu bakanlık, kuruluş kanununda
gösterilir.
Strateji Geliştirme Kurulu ve diğer sürekli kurullar
Madde 27- Bakanlıklarda, bakanlık stratejilerinin, amaç ve
politikalarının belirlenmesine, bakanlık hizmet ve teşkilatının
geliştirilmesine, bakanlık faaliyetlerinin performans sonuçlarının
değerlendirilmesine yardımcı olmak üzere Strateji Geliştirme
Kurulu oluşturulur. Kurul, bakanlık müsteşarının başkanlığında,
bakanlıkların kuruluş kanunlarında belirtilen birim amirlerinden
oluşur ve konu ile ilgili kişiler, kamu veya özel kuruluş
ve sivil toplum örgütü temsilcileri çağrılabilir. Kurulun
sekreterya hizmetleri Strateji Geliştirme Başkanlığınca yürütülür.
Ayrıca bakanlıklarda ve bağlı kuruluşlarda, görevleri ve
teşekkül tarzı kuruluş kanunlarında gösterilmek kaydıyla sürekli
kurullar oluşturulabilir.
Hiyerarşik kademeler ve unvanlar
Madde 28- Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı ile bağlı ve
ilgili kuruluşların hiyerarşik kademeleri ve unvanları; hizmetin
özelliklerinden kaynaklanan farklılıklar dikkate alınmak suretiyle
aşağıdaki şekilde düzenlenir:
a) Bakanlık merkez teşkilatında:
1. Müsteşarlık,
2. Genel Müdürlük, Başkanlık, Daire Başkanlığı,
3. Müdürlük.
Taşra teşkilatı olan bakanlıklarda Genel Müdürlüklere bağlı
olarak daire başkanlığı kurulabilir.
b) Bağlı kuruluşlarda:
Müsteşarlık şeklindeki bağlı kuruluşlarda:
1. Müsteşarlık,
2. Genel Müdürlük, Daire Başkanlığı,
3. Müdürlük.
Başkanlık şeklindeki bağlı kuruluşlarda:
1. Başkanlık,
2. Daire Başkanlığı,
3. Müdürlük.
Genel Müdürlük şeklindeki bağlı kuruluşlarda:
1. Genel Müdürlük,
2. Daire Başkanlığı,
3. Müdürlük.
c) Taşra teşkilatı il kuruluşlarında:
1. Vali,
2. İl Müdürlüğü,
3. Şube Müdürlüğü.
d) Taşra teşkilatı ilçe kuruluşlarında:
1. Kaymakam,
2. İlçe Müdürlüğü,
3. İhtiyaç duyulan ilçelerde Şube Müdürlüğü.
e) Bölge kuruluşlarında:
1. Bölge Müdürlüğü,
2. Şube Müdürlüğü veya Başmühendislik.
Dışişleri Bakanlığı, Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği,
Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı ve ilişkili kuruluşlar
bu maddede öngörülen hiyerarşik kademe ve unvanlara ilişkin
hükümlere tabi değildir. Bunların hiyerarşik kademe ve unvanları
kuruluş kanunlarında düzenlenir.
Kuruluş işlemlerinin tamamlanması
Madde 29- Bakanlık merkez, taşra ve yurtdışı teşkilatı ile
bağlı ve ilgili kuruluşların kurulma işlemleri, genel hükümlere
göre kadro ihdası ile tamamlanır.
İKİNCİ BÖLÜM
Danışma Birimlerinin Görev ve Yetkileri
Strateji Geliştirme Başkanlığı
Madde 30- Strateji Geliştirme Başkanlığı aşağıdaki görevleri
yapar:
a) Ulusal kalkınma strateji ve politikaları, yıllık program
ve hükümet programı çerçevesinde bakanlığın orta ve uzun vadeli
strateji ve politikalarını belirlemek, amaçlarını oluşturmak
üzere gerekli çalışmaları yapmak,
b) Bakanlığın görev alanına giren konularda performans ve
kalite ölçütleri geliştirmek ve bu kapsamda verilecek diğer
görevleri yerine getirmek,
c) Bakanlık bütçesini stratejik plana ve yıllık hedeflere
göre hazırlamak; bakanlık faaliyetlerinin bunlara uygunluğunu
izlemek ve değerlendirmek,
d) Bakanlığın yönetimi ile hizmetlerin geliştirilmesi ve
performansla ilgili bilgi ve verileri toplamak, analiz etmek,
yorumlamak ve yıllık faaliyet raporlarını hazırlamak,
e) Üst yönetimin iç denetime yönelik işlevinin etkililiğini
ve verimliliğini artırmak için gerekli hazırlıkları yapmak,
f) Bakanlığın görev alanına giren konularda, hizmetleri etkileyecek
dış faktörleri incelemek, kurum içi kapasite araştırması yapmak,
hizmetlerin etkililiğini ve tatmin düzeyini analiz etmek ve
genel araştırmalar yapmak,
g) Yönetim bilgi sistemlerine ilişkin hizmetleri yerine getirmek,
h) Strateji Geliştirme Kurulunun sekreterya hizmetlerini
yürütmek.
Hukuk Müşavirliği
Madde 31- Hukuk Müşavirliği aşağıdaki görevleri yapar:
a) Bakan, bakanlık birimleri ve diğer bakanlıklar tarafından
gönderilen kanun, tüzük ve yönetmelik tasarıları ile diğer
hukuki konular hakkında görüş bildirmek,
b) Bakanlığın menfaatlerini koruyucu, anlaşmazlıkları önleyici
hukuki tedbirleri zamanında almak, anlaşma ve sözleşmelerin
bu esaslara uygun olarak yapılmasına yardımcı olmak,
c) 8 Ocak 1943 tarihli ve 4353 sayılı Kanun hükümlerine göre
adli ve idari davalarda gerekli bilgileri hazırlamak, taraf
olduğu idari davalarda bakanlığı temsil etmek veya bakanlıkça
hizmet satınalma yoluyla temsil ettirilen davaları takip ve
koordine etmek.
Basın ve Halkla İlişkiler Müşavirliği
Madde 32- Bakanlıklarda, basın ve halkla ilişkilerle ilgili
faaliyetleri planlamak ve bu faaliyetlerin belirlenecek usul
ve ilkelere göre yürütülmesini sağlamak üzere Basın ve Halkla
İlişkiler Müşavirliği kurulabilir.
Bakanlık müşavirleri
Madde 33- Bakanlıklarda, önem ve öncelik taşıyan konularda
bakanlık makamına yardımcı olmak üzere bakanlık müşavirleri
bulunabilir.
Bakanlık müşavirleri bakanlık makamına bağlıdır.
Bakanlık müşavirlerinin gerekli olup olmadığı ve yirmiyi
geçmeyecek şekilde sayısı kuruluş kanunlarında gösterilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yardımcı Hizmet Birimlerinin Görev ve Yetkileri
Özel Kalem Müdürlüğü
Madde 34- Özel Kalem Müdürlüğü; bakanın çalışma programını;
resmi ve özel yazışmalarını; protokol ve tören işlerini düzenlemek,
yürütmek ve bakanın vereceği diğer işleri yapmakla görevlidir.
İnsan Kaynakları Daire Başkanlığı
Madde 35- İnsan Kaynakları Daire Başkanlığının görevleri
şunlardır:
a) Bakanlığın insan gücü politikası ve planlaması konusunda
çalışmalar yapmak ve tekliflerde bulunmak,
b) Bakanlık personelinin atama, nakil, sicil, terfi, ücret,
emeklilik ve benzeri özlük işlemlerini yürütmek,
c) Bakanlık teşkilatının eğitim planını hazırlamak, uygulamak
ve değerlendirmek,
d) Bakanlığın görev alanına giren konularda mahalli idarelere
dönük eğitim programları hazırlamak ve uygulamak,
e) Bakan ve müsteşar tarafından verilecek diğer görevleri
yapmak.
Destek Hizmetleri Daire Başkanlığı
Madde 36- Destek Hizmetleri Daire Başkanlığının görevleri
şunlardır:
a) Yapma, yaptırma, satınalma, kiralama, bakım ve onarım,
arşiv, sağlık ve benzeri her türlü idari ve mali hizmetleri
yürütmek,
b) Taşınır ve taşınmaz mal kayıtlarını tutmak,
c) Bakanlık sivil savunma ve seferberlik hizmetlerini planlamak
ve yürütmek,
d) Bakan ve müsteşar tarafından verilecek diğer görevleri
yapmak.
Bağlı ve ilgili kuruluşların danışma ve yardımcı hizmet birimleri
Madde 37- Bakanlık bağlı ve ilgili kuruluşlarındaki danışma
ve yardımcı hizmet birimlerinin görevleri, bakanlık merkez
teşkilatındaki benzer birimlerin görevleri esas alınarak düzenlenir.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Kamu Yönetiminde Denetim
Denetim
Madde 38- Denetim; kamu kurum ve kuruluşlarının faaliyet
ve işlemlerinde hataların önlenmesine yardımcı olmak, çalışanların
ve kuruluşların gelişmesine, yönetim ve kontrol sistemlerinin
geçerli, güvenilir ve tutarlı hale gelmesine rehberlik etmek
amacıyla; hizmetlerin süreç ve sonuçlarını mevzuata, önceden
belirlenmiş amaç ve hedeflere, performans ölçütlerine ve kalite
standartlarına göre; tarafsız olarak analiz etmek, karşılaştırmak
ve ölçmek; kanıtlara dayalı olarak değerlendirmek, elde edilen
sonuçları rapor haline getirerek ilgililere duyurmaktır.
Denetimin kapsamı ve türleri
Madde 39- Kamu kurum ve kuruluşlarında iç ve dış denetim
yapılır. İç denetim, hataların önlenmesi, risk ve zayıflıkların
belirlenmesi, iyi uygulama örneklerinin yaygınlaştırılması,
yönetim sistemlerinin ve süreçlerinin geliştirilmesi amacıyla
yapılan denetimdir.
Dış denetim, kamu kurum ve kuruluşlarının hesap verme sorumluluğu
çerçevesinde bütün faaliyet, karar ve işlemlerinin, kurumsal
amaç, hedef ve planlara ve kanunlara uygunluk yönünden incelenmesi
ve sonuçlarının değerlendirilmesidir.
Kamu kurum ve kuruluşlarının iç ve dış denetimi; hukuka uygunluk,
mali denetim ve performans denetimini kapsar:
a) Hukuka uygunluk denetimi; eylem ve işlemlerin ilgili kanun,
tüzük, yönetmelik ve diğer mevzuata uygunluğunun,
b) Mali denetim; gelir, gider ve mallara ilişkin hesap ve
işlemlerin doğruluğunun, mali tabloların tasdikinin ve mali
sistemlerin,
c) Performans denetimi; yönetimin bütün kademelerinde gerçekleştirilen
faaliyet ve programların planlanması, uygulanması ve kontrolü
aşamalarında ekonomikliğin, verimliliğin ve etkililiğin,
denetlenmesini ifade eder.
Denetlemeye yetkili kurumlar
Madde 40- İç denetim, kamu kurum ve kuruluşlarının kendi
yöneticileri veya kurumun üst yöneticisinin görevlendireceği
iç denetim elemanları tarafından yapılır.
Merkezi idareye dahil kurum ve kuruluşlarla il özel idareleri,
belediyeler ve bunlara bağlı kuruluşlar ve mahalli idare birliklerinin
dış denetimi kanunla belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde
Sayıştay tarafından yapılır veya yaptırılır, sorumluların
hesap ve işlemleri kesin hükme bağlanır. Bu amaçla Sayıştayın
teşkilat yapısı içinde özel ihtisas daireleri oluşturabileceği
gibi, bölge düzeyinde birimler kurulabilir.
Köyler ile köylerin kendi aralarında kurdukları birlikler,
mülki idare amirleri eliyle denetlenir.
Bilgi edinme hakkı ve saydamlık
Madde 41- Gerçek ve tüzel kişiler, kanunla belirlenen usul
ve esaslar çerçevesinde bilgi edinme hakkına sahiptir. Kamu
kurum ve kuruluşları, gerçek ve tüzel kişilerin talep etmeleri
halinde, istenen bilgi ve belgeleri kanunda belirtilen istisnalar
dışında vermekle yükümlüdür.
Kamu kurum ve kuruluşları, görev ve hizmet alanlarına giren
konulardaki temel nitelikli karar ve işlemlerini, mal ve hizmet
alımlarını, satımlarını, projelerini ve yıllık faaliyet raporlarını
bilgi iletişim teknolojilerini de kullanmak suretiyle kamuoyunun
bilgisine sunarlar.
Kesinleşen faaliyet ve denetim raporları uygun vasıtalarla
kamuoyunun incelemesine açık hale getirilir. Mahalli idarelerde
bu raporlar meclislerinin ilk toplantısında üyelerin bilgisine
de sunulur.
Mahalli idareler halk denetçisi
Madde 42- Her ilde, mahalli idareler ve bunlara bağlı kuruluşlar
ile bu idareler tarafından kurulan birlik ve işletmelerin,
kurum dışı gerçek ve tüzel kişilerle ilgili işlem ve eylemlerinden
kaynaklanan anlaşmazlıkların çözümüne yardımcı olmak üzere
bir halk denetçisi seçilir.
Halk denetçisi, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48
inci maddesinin (A) fıkrasının 1, 4, 5, 6 ve 7 nci bentlerinde
belirtilen şartları taşıyan; hukuk, iktisat, işletme, maliye,
kamu yönetimi, çalışma ekonomisi alanlarında en az dört yıllık
yükseköğretim kurumlarından mezun veya bu alanlarda lisansüstü
derecesi olan ve en az on yıl mesleki tecrübe sahibi, toplumda
saygınlığı bulunan kişiler arasından beş yıl süre ile görev
yapmak üzere il genel meclisinin üçte iki çoğunluğunun kararı
ile seçilir. İlk iki turda üçte iki çoğunluk sağlanamazsa,
üçüncü turda salt çoğunlukla seçim sonuçlandırılır. Halk denetçiliğine
kişiler kendileri aday olabileceği gibi, il genel meclisi
üyelerinin beşte biri tarafından da aday gösterilebilir.
Halk denetçisi, asliye hukuk mahkemesinde görevinin devamı
süresince işlerini tam bir dikkat, dürüstlük ve tarafsızlık
ile yürüteceğine, kanun hükümlerine aykırı hareket etmeyeceğine
dair yemin ederek görevine başlar. Yemin için yapılan başvuru
mahkemece acele işlerden sayılır.
Halk denetçisi, görevini engelleyen fiziki ve psikolojik
bir rahatsızlığı, görevi gereği edindiği kişisel bilgi ve
sırları açıklaması, halk denetçisi olma şartlarını taşımadığının
anlaşılması veya sonradan kaybetmesi sebepleriyle il genel
meclisinin salt çoğunluğunun kararı ve valinin mütalaası üzerine
Danıştay kararı ile görevinden alınabilir. Bu şekilde boşalan
halk denetçiliğine, kalan süreyi tamamlamak üzere yenisi seçilir.
Halk denetçisi, görevinin devamı süresince, herhangi bir
kamu kuruluşunda veya özel kuruluşta ücretli bir işte çalışamaz.
Kamu görevlileri arasından seçilen halk denetçisi, bu süre
için kurumundan izinli sayılır. Bu şekilde seçilen halk denetçilerinin
kadroları ve tabi olduğu sosyal güvenlik kurumu ile ilişkileri
devam eder, ancak bunların ve diğer halk denetçilerinin daha
önce tabi oldukları sosyal güvenlik kurumlarına ödenmesi gereken
primleri kendileri tarafından yatırılır.
Halk denetçisinin bürosu ve iş yükü ile orantılı sayıda personel
il özel idaresi tarafından sağlanır. Halk denetçisine, il
nüfusu 500.000’e kadar olan illerde 50.000; 500.001-1.000.000
olan illerde 60.000; 1.000.001-2.000.000 olan illerde 70.000
ve 2.000.001’den fazla olan illerde 80.000 gösterge rakamının
Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı
sonucu bulunacak miktarda aylık brüt ödenek verilir. Halk
denetçisi gördüğü hizmet nedeniyle talep sahiplerinden hiçbir
şekilde ücret veya başka bir karşılık alamaz.
Halk denetçisi, birinci fıkrada sayılan kuruluşların gerçek
ve tüzel kişileri ilgilendiren işlem ve eylemlerine karşı
menfaati ihlal edilenler tarafından yapılacak başvuru üzerine,
gerekli bilgi ve belgeleri inceleyerek, gerektiğinde tarafları
dinleyerek, kırkbeş gün içinde kararını verir. Kararı, ilgili
idareye ve talep sahibine bildirir. İlgili idare halk denetçisinin
verdiği karara karşı tutumunu en geç on gün içinde açıklar.
İdare, halk denetçisinin tavsiyesini uygun bulmazsa görüşünü
gerekçelendirmek zorundadır. Halk denetçisinin raporları kamuoyuna
açıktır.
İlgili kurum ve kuruluşlar, halk denetçisi tarafından istenen
bilgi ve belgeler ile soruların cevaplarını en geç bir hafta
içinde vermek zorundadır.
Konusu açık olmayan, somut iddia içermeyen, halk denetçisinin
yetki alanına girmeyen veya dava konusu yapıldığı anlaşılan
başvurular işleme konulmaz. Halk denetçisi incelemesi sırasında,
teknik hususlarda bedeli il özel idare bütçesinden karşılanmak
suretiyle her türlü uzmandan yararlanabilir.
Menfaati ihlal edilen gerçek veya tüzel kişiler, işlem ve
eylemden haberdar olduktan sonra veya yaptıkları başvuruya
süresi içinde cevap verilmemesi üzerine otuz gün içerisinde
halk denetçisine başvurabilirler. Halk denetçisine başvuru
süresi, eylem ve işlemin tekemmül tarihinden itibaren altı
ayı geçemez.
Dava açma süresi içinde halk denetçisine yapılan başvuru,
dava açma süresini durdurur. Halk denetçisinin tavsiye kararının
verilen süre içinde yerine getirilmemesi veya başvuru sahibini
tatmin etmemesi halinde, kararda belirtilen sürenin bitiş
tarihinden itibaren, talep sahibinin dava açma süresi yeniden
işlemeye başlar. Dava konusu edilmiş veya üçüncü kişilere
dönük karar ve işlemler sebebiyle halk denetçisine başvurulamaz.
Halk denetçisine başvuru, idari yargıya müracaat hakkının
önşartı değildir.
Halk denetçisi, incelemesi nedeniyle elde ettiği kişilere
ait bilgilerin gizliliğinin korunmasından sorumludur. Halk
denetçisi tarafından alınan tavsiye kararları arşivlenir.
Halk denetçisi, her yıl Ocak ayında, bir önceki yılda verdiği
tavsiye kararları ile ilgili genel değerlendirme raporunu
il genel meclisinin bilgisine sunar.
DÖRDÜNCÜ KISIM
Çeşitli ve Geçici Hükümler
BİRİNCİ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Yöneticilerin sorumlulukları
Madde 43- Bu Kanun kapsamındaki kurum ve kuruluşların her
kademedeki yöneticileri, görevlerini mevzuata, stratejik plan
ve programlara, performans ölçütlerine ve hizmet kalite standartlarına
uygun olarak yürütmekten üst kademelere karşı sorumludur.
İdari düzenleme yetkisi
Madde 44- Bakanlıklar ile kamu tüzel kişileri, önceden kanunla
düzenlenmeyen konularda ve kanun hükümlerine aykırı şekilde
idari düzenleme yapamazlar.
Yetki devri
Madde 45- Bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşların üst
düzey yöneticileri, valiler, kaymakamlar ve belediye başkanları,
sınırlarını açıkça belirtmek ve yazılı olmak şartıyla yetkilerinden
bir kısmını astlarına devredebilir. Yetki devri, uygun araçlarla
ilgililere duyurulur.
İnsan kaynakları yönetimi
Madde 46- Kamu hizmetleri memurlar, tam zamanlı veya kısmi
zamanlı çalışan diğer kamu görevlileri ve işçiler eliyle yürütülür.
Memurlar ve diğer kamu görevlilerinin işe alınmaları ve görevde
yükselmeleri ehliyete dayalı seçme sınavı ve liyakat esasına
göre yapılır.
Diğer kamu görevlileri ile işçilerden tam zamanlı veya kısmi
zamanlı olarak ve kadro şartına bağlı olmaksızın sözleşmeli
statüde istihdam edileceklerin sözleşmelerinde, ilgili personelin
görevleri, hak ve yükümlülükleri ile performans ölçütleri
yer alır.
Memurlar ve diğer kamu görevlileri, performans ölçütlerine
göre değerlendirilir ve ödüllendirilir.
Hükümetin görevi sona erdiğinde, Milli Savunma Bakanlığı
Müsteşarı hariç müsteşarlar ile başkanlık ve genel müdürlük
şeklinde kurulan bağlı ve ilgili kuruluşlarda kendi genel
kurullarının seçimiyle gelenler dışındaki başkan veya genel
müdürlerin görevi kendiliğinden sona ermiş sayılır. Ancak
bu görevlere yeni bir atama ya da görevlendirme yapılıncaya
kadar bu kişiler görevlerine devam ederler. Bu şekilde görevi
sona erenlerden başka bir göreve atanmayanlar, özlük hakları
saklı kalmak üzere, kadro şartı aranmaksızın bakanlık müşaviri
olarak atanırlar.
Merkezi idarede 2451 sayılı Bakanlıklar ve Bağlı Kuruluşlarda
Atama Usulüne İlişkin Kanun hükümleri dışında kalan memurların
atamaları bakan tarafından yapılır. Bakan bu yetkisini alt
kademelere devredebilir. Bağlı ve ilgili kuruluşların kuruluş
kanunlarındaki atamaya ilişkin özel hükümler saklıdır.
Merkezi idarenin kadro ihdas, iptal ve değişikliği ile kadrolara
ilişkin diğer hususlar genel hükümlere tabidir.
Başka kurumlarda personel görevlendirme
Madde 47- Bakanlıklarda bakanın, il özel idarelerinde valinin,
belediyelerde ise belediye başkanının talebi ve ilgilinin
ve kurumunun muvafakatı üzerine, merkezi idare personelinden
memur statüsünde olanlar mahalli idarelerin yönetici kadrolarında
veya bakanlıklarda geçici olarak görevlendirilebilir. Bu personel,
kurumundan izinli sayılır ve asıl kadrosuyla ilgisi devam
eder. Bunların terfileri başkaca bir işleme gerek kalmaksızın
kurumlarınca yapılır. Bu hükme göre görevlendirilenler, görev
sürelerince, görevlendirmeye ilişkin belgede belirtilmek kaydıyla
mali ve sosyal haklarını görevlendirildikleri kurumdan alabileceği
gibi, kadrolarının bulunduğu kurumdan da alabilirler.
Saklı tutulan hükümler
Madde 48- Bu Kanunun, 24 üncü maddesinin birinci fıkrasının
son cümlesi hariç olmak üzere İkinci Kısmındaki hükümler,
46 ncı maddesinin beşinci fıkrası dışındaki hükümler ile 47
nci maddesi hükümleri Milli Savunma Bakanlığı hakkında uygulanmaz.
Kaldırılan hükümler ve kuruluşlar
Madde 49- 27/9/1984 tarihli ve 3046 sayılı Kanun, 24/10/1960
tarihli ve 108 sayılı Savunma Sekreterlikleri Kurulmasına
Dair Kanun ile 24/6/1983 tarihli ve 72 sayılı Başbakanlık
Yüksek Denetleme Kurulunun Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun
Hükmünde Kararname yürürlükten kaldırılmıştır.
9/5/1985 tarihli ve 3202 sayılı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü
Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunla kurulan Köy Hizmetleri
Genel Müdürlüğü kaldırılmıştır.
Dışişleri Bakanlığı ile Türk İşbirliği ve Kalkınma İdaresi
Başkanlığı hariç bakanlıkların ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarının
yurtdışı teşkilatı kaldırılmış ve yurtdışı kadroları iptal
edilmiştir.
Bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşlar ve bu Kanun kapsamına
giren diğer kamu kurum ve kuruluşlarının kuruluş ve görevlerine
ilişkin kanunların ve kanun hükmünde kararnamelerin bu Kanun
hükümlerine aykırı hükümleri uygulanmaz.
İKİNCİ BÖLÜM
Geçici ve Son Hükümler
Geçici Madde 1- Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte;
a) Sağlık Bakanlığı taşra teşkilatının görev ve yetkileri,
eğitim hastaneleri hariç, sağlık evi, sağlık ocağı, sağlık
merkezi, dispanser ile hastaneler araç, gereç, taşınır ve
taşınmaz malları, alacak ve borçları, bütçe ödenekleri ve
kadroları ile birlikte olmak üzere personeli il özel idarelerine,
b) Kültür ve Turizm Bakanlığı taşra teşkilatının görev ve
yetkileri, ulusal nitelik taşımayan kütüphane ve müzeler ile
halk kütüphaneleri, kültür merkezleri bina, araç, gereç, taşınır
ve taşınmaz malları, alacak ve borçları, bütçe ödenekleri
ve kadroları ile birlikte olmak üzere personeli belediye sınırları
içinde belediyelere, belediye sınırları dışında il özel idarelerine,
ören yerleri ise il özel idarelerine,
c) Çevre ve Orman Bakanlığı taşra teşkilatının görev ve yetkileri
ile fidanlıklar, piknik yerleri, dinlenme ve benzeri tesisler,
bina, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları, alacak ve
borçları, bütçe ödenekleri ve kadroları ile birlikte olmak
üzere personeli belediye sınırları içinde belediyelere; belediye
sınırları dışında bulunan bu gibi tesis ve yerler ile milli
parklar il özel idarelerine,
d) Tarım ve Köyişleri Bakanlığı taşra teşkilatının görev
ve yetkileri, ulusal veya bölgesel düzeyde faaliyet gösteren
araştırma enstitüleri ve laboratuvarlar hariç enstitü ve laboratuvarları
ile üretme istasyonları bina, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz
malları, alacak ve borçları, bütçe ödenekleri ve kadroları
ile birlikte olmak üzere personeli il özel idarelerine,
e) Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü
taşra teşkilatının görev ve yetkileri ile huzurevi, çocuk
yuvası, kreş gibi tesisler, bina, araç, gereç, taşınır ve
taşınmaz malları, alacak ve boçları, bütçe ödenekleri ve kadroları
ile birlikte olmak üzere personeli belediye sınırları içinde
belediyelere, belediye sınırları dışında il özel idarelerine,
f) Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü taşra teşkilatının görev
ve yetkileri ile spor sahaları, spor salonları, stadyumlar
ve diğer spor tesisleri bina, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz
malları, alacak ve borçları, bütçe ödenekleri ve kadroları
ile birlikte olmak üzere personeli belediye sınırları içinde
belediyelere, belediye sınırları dışında il özel idarelerine,
g) Sanayi ve Ticaret Bakanlığı ile Bayındırlık ve İskan Bakanlığı
taşra teşkilatının görev ve yetkileri ile bina, araç, gereç,
taşınır ve taşınmaz malları, alacak ve borçları, bütçe ödenekleri
ve kadroları ile birlikte olmak üzere personeli il özel idarelerine,
devredilmiştir.
Birinci fıkranın (b), (c), (d) ve (f) bentlerinde belediyelere
devredilen bina, araç, gereç, personel, taşınır ve taşınmaz
mallar ile alacak ve borçların, büyükşehir belediyesi bulunan
yerlerde paylaşımı özel kanununda belirtilen hükümlere tabidir.
Birinci fıkranın (a) bendinde il özel idarelerine devredilen
sağlık evi, sağlık ocağı, sağlık merkezi ve dispanser gibi
koruyucu sağlık hizmeti veren tesisler il özel idarelerince
Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenen esas ve usullere göre
bina, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları, alacak ve
borçları, bütçe ödenekleri ve kadroları ile birlikte olmak
üzere personeli belediyelere devredilebilir.
Birinci fıkranın (d) bendinde il özel idarelerine devri öngörülen
enstitü ve laboratuvarlar Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından
belirlenen esas ve usullere göre bina, araç, gereç, taşınır
ve taşınmaz malları, alacak ve borçları, bütçe ödenekleri
ve kadroları ile birlikte olmak üzere personeli görev alanına
göre üniversitelere, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına
veya belediyelere devredilebilir. Kamu kurumu niteliğindeki
meslek kuruluşlarına devir halinde personelin devri isteklerine
bağlıdır.
Milli Eğitim Bakanlığı dışındaki bakanlıklar ile kamu kurum
ve kuruluşlarına bağlı sağlık, tarım, adalet, tapu kadastro
ve Anadolu meteoroloji meslek liseleri bina, araç, gereç,
taşınır ve taşınmaz malları ile bunlara ait bütçe ödenekleri
Milli Eğitim Bakanlığına devredilmiştir. Bu fıkrada öngörülen
devir işlemleri ile bu okulların personelinden devredilecek
olanlara ait işlemler Milli Eğitim Bakanlığı ile ilgili bakanlık
veya kuruluşlar arasında yapılacak protokollere göre 2003-2004
öğretim yılı sonunda tamamlanır.
Devir ve tasfiye, Maliye Bakanlığı ve Devlet Personel Başkanlığı
ile ilgisine göre bu maddede belirtilen bakanlıklar tarafından
birlikte hazırlanarak Bakanlar Kurulu tarafından yürürlüğe
konulacak esas ve usullere göre birinci fıkranın (a) bendi
dışında en geç bir yıl içinde gerçekleştirilir. Ancak, atanacak
personel ile devredilecek taşınır ve taşınmaz mallar, ilgili
mahalli idarelerin ihtiyacı dikkate alınarak belirlenir. Birinci
fıkranın (a) bendinde belirtilen kadroların dışındaki unsurların
devri bir yıl içinde, kadroların ve taşra teşkilatının bunlara
ilişkin görev ve yetkilerinin devri ise Maliye Bakanlığı,
Devlet Personel Başkanlığı ve Sağlık Bakanlığı tarafından
birlikte hazırlanarak Bakanlar Kurulunca yürürlüğe konulacak
esaslara göre kademeli olarak beş yıl içinde yapılır. Bu süre
içerisinde devredilmeyen kadrolara ait atamalar Sağlık Bakanlığı
tarafından yapılmaya devam edilir.
Geçici Madde 2- Kaldırılan Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün
görev ve yetkileri; araç, gereç, her türlü taşınır ve taşınmaz
malları, bunlara ait ödeneklerle birlikte İstanbul dışında
il özel idarelerine; İstanbul ilinde ise bu hizmetleri il
hudutları dahilinde yapmak üzere İstanbul Büyükşehir Belediyesine
devredilmiştir. Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü merkez teşkilatı
personeli Tarım ve Köyişleri Bakanlığına, İstanbul dışındaki
taşra teşkilatı personeli bulundukları illerdeki il özel idarelerine,
İstanbul’da ise İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına
kadro ve pozisyonları ile birlikte devredilmiş ve bunlar da
başkaca bir işleme gerek kalmaksızın bu kadro ve pozisyonlara
atanmış sayılır.
3202 sayılı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri
Hakkında Kanunda geçen “Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü” ibareleri
İstanbul ilinde “İstanbul Büyükşehir Belediyesi”, İstanbul
dışında ise “il özel idaresi” olarak uygulanır.
Birinci fıkrada belirtilen tasfiye ve devir işlemleri Bakanlar
Kurulu tarafından belirlenecek esas ve usullere göre altı
ay içinde gerçekleştirilir.
Geçici Madde 3- Yüksek Denetleme Kurulunun personeli, araç,
gereç, her türlü taşınır ve taşımaz malları ve bütçesi Sayıştaya
devredilmiştir.
Yüksek Denetleme Kurulunda çalışanlardan; başkan ve üyeler
başka bir işleme gerek kalmaksızın ve kadro şartı aranmaksızın,
birinci sınıfa ayrılmış, birinci sınıfa ayrıldıktan sonra
altı yılını tamamlamış ve birinci sınıfa ayrılma niteliklerini
kaybetmemiş Sayıştay uzman denetçisi; başdenetçi, denetçi
ve denetçi yardımcıları da kazanılmış hak aylık derecelerine
uygun Sayıştay uzman denetçisi, Sayıştay başdenetçisi, Sayıştay
denetçisi ve Sayıştay denetçi yardımcısı kadrolarına atanmış
sayılır. Sayıştay uzman denetçiliğine atanmış sayılan başdenetçi
ve denetçilerin birinci sınıfa ayrılmalarına ve uygulamaya
ilişkin hususlar 832 sayılı Sayıştay Kanunu çerçevesinde Sayıştay
Genel Kurulunca belirlenir. Diğer personel ise Sayıştay Başkanınca
kadro şartı aranmaksızın durumlarına uygun kadrolara atanır.
Devirle ilgili bütün işlemler Sayıştay Başkanınca yerine getirilir.
Yapılan atamalar sonucu, kaldırılan Yüksek Denetleme Kurulunun
her statüdeki mensuplarına, devir tarihindeki kadro ve pozisyonlarına
ait aylık, ücret, ek ödeme, ikramiye ve benzeri adlar altında
yapılmakta olan ödemelerin net tutarının, Sayıştay mevzuatına
göre hak edecekleri aylık ücret, ek ödeme, ikramiye ve benzeri
adlar altında yapılmakta olan ödemelerin net tutarından fazla
olması halinde aradaki fark giderilinceye kadar herhangi bir
vergi ve kesintiye tabi tutulmaksızın tazminat olarak ödenir.
Mülga 72 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin kapsamına giren
kuruluşların denetimleri ile halen Yüksek Denetleme Kurulu
tarafından yürütülen denetimler, Sayıştay Kanununda yapılacak
düzenlemeye kadar bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine
göre Sayıştay tarafından sonuçlandırılır.
8/6/1984 tarihli ve 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri
Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 2/4/1987 tarihli ve 3346
sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri İle Fonların Türkiye Büyük
Millet Meclisince Denetlenmesinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun
ve diğer kanunlarda Yüksek Denetleme Kuruluna yapılan atıflar
Sayıştaya yapılmış sayılır.
Geçici Madde 4- 23 üncü maddede öngörülen Bakanlar Kurulu
kararı üç ay içinde çıkarılır. 23 üncü maddede sözü edilen
bakanlıklar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının yurtdışı
teşkilatı bu kararnameye göre yapılacak görevlendirmelerin
tamamlanmasına kadar görevlerine devam ederler.
Geçici Madde 5- Bu Kanun kapsamına giren kamu kurum ve kuruluşlarının
kuruluş ve görevlerine ilişkin kanun, kanun hükmünde kararname
ve diğer mevzuatlarında bu Kanunda belirtilen ilkeler doğrultusunda
gerekli değişiklikler bir yıl içinde yapılır.
Geçici Madde 6- 5 inci maddenin (l) bendine aykırı mal ve
hizmet üretimi yapan birimler iki yıl içinde tasfiye edilir.
Geçici Madde 7- Bu Kanun uyarınca bakanlıklar ile bağlı ve
ilgili kuruluşların kuruluş kanunlarında yapılacak düzenlemeler
nedeniyle kadro unvanı ve derecesi değişen veya kaldırılanların
eski kadrolarına ait aylık, ek gösterge ve her türlü zam ve
tazminat hakları, yeni görevlerinde kaldıkları sürece, şahıslarına
bağlı olarak saklı tutulur.
Geçici Madde 8- Bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşların
teşkilatı, bu Kanun esaslarına göre yeniden düzenleninceye
ve bu düzenleme uyarınca genel hükümlere göre yeni kadrolar
tespit ve ihdas edilinceye kadar bu Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihte mevcut olan kadroların kullanımına devam olunur.
Geçici Madde 9- Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren
altı ay içinde Başbakanlık ve bakanlıklar ile bağlı ve ilgili
kuruluşlarda mevcut kadrolarda artış yapılmamak kaydıyla 190
sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararname
esaslarına göre sınıf, unvan ve derece değişikliği yapılabilir.
Yürürlük
Madde 50- Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 51- Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
(I) SAYILI CETVEL
BAKANLIKLAR
1. Adalet Bakanlığı,
2. Milli Savunma Bakanlığı,
3. İçişleri Bakanlığı,
4. Dışişleri Bakanlığı,
5. Maliye Bakanlığı,
6. Milli Eğitim Bakanlığı,
7. Bayındırlık ve İskan Bakanlığı,
8. Sağlık Bakanlığı,
9. Ulaştırma Bakanlığı,
10. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı,
11. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı,
12. Sanayi ve Ticaret Bakanlığı,
13. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı,
14. Kültür ve Turizm Bakanlığı,
15. Çevre ve Orman Bakanlığı.
(II) SAYILI CETVEL
TAŞRA TEŞKİLATI OLMAYAN BAKANLIKLAR
1. Dışişleri Bakanlığı,
2. Bayındırlık ve İskan Bakanlığı,
3. Sağlık Bakanlığı,
4. Ulaştırma Bakanlığı,
5. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı,
6. Sanayi ve Ticaret Bakanlığı,
7. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı,
8. Kültür ve Turizm Bakanlığı,
9. Çevre ve Orman Bakanlığı.
|
