Aynı Yazı:

TBMM Başkanı, TBMM Grup Başkan Vekilleri, TBMM Anayasa ve TBMM Adalet Komisyonu Başkanlıklarına, Sanayi, Ticaret, Enerji,Tabii Kaynaklar, Bilgi ve Teknoloji Komisyonu Başkanlığı’na gönderilmiştir.

Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Tasarısının 1. maddesi; 23/2/2006 tarih ve 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun iki maddesini değiştirmekte ve 5464 sayılı Kanuna geçici maddeler eklemektedir. 5464 sayılı Kanuna eklenmesi öngörülen geçici 5. madde ile “… icra takibine konu olmuş ise takip, dava masraf ve harçlarını ve nispi kanuni vekalet ücretinin yüzde yirmi beşini de kabul edilen plan çerçevesinde ödeme hakkına sahip olurlar” hükmü getirilecektir.

1136 sayılı Avukatlık Kanun’unun 95.maddesi ile “Avukatlık onurunun ve meslek düzeninin korunması” görevi Barolara verilmiş, 121. maddesinin 18. bendi ile de; “Mesleki dayanışmanın sağlanması ve devamlılığı için her türlü çalışmalarda bulunmak, mesleğe ve meslek mensuplarına yönelik hak ihlallerine karşı avukatlık mesleğini ve meslektaşlarını savunmak ve bu konularda her türlü yasal ve idari girişimlerde bulunmak. ” görevi Türkiye Barolar Birliği’ne verilmiştir.

Yine aynı kanunun 168. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin hazırlanması yetki ve görevi Türkiye Barolar Birliği’nindir. Anılan 168. madde gereğince Tarife, baroların yönetim kurulları tarafından öneri olarak hazırlanmakta ve Türkiye Barolar Birliğince de son şekli verilip Adalet  Bakanlığı  incelemesinden geçirilerek Resmi Gazetede yayınlanmak suretiyle yürürlüğe girmektedir. Türkiye Barolar Birliği ve barolar, bu yetkilerini kullanır ve görevlerini yerine getirirlerken kamu  hizmeti niteliğindeki  avukatlık mesleğinin, onurunu ve düzenini korumaya özen gösterirler.

Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Tasarısının 1. maddesi; 23/2/2006 tarih ve 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun iki maddesini değiştirmekte ve 5464 sayılı Kanuna geçici maddeler eklemektedir. 5464 sayılı Kanuna eklenmesi öngörülen geçici 5. madde ile “… icra takibine konu olmuş ise takip, dava masraf ve harçlarını ve nispi kanuni vekalet ücretinin yüzde yirmi beşini de kabul edilen plan çerçevesinde ödeme hakkına sahip olurlar” hükmü getirilecektir.

Bu düzenleme ile Türkiye Barolar Birliği’ne ait tarife düzenleme yetkisinin ortadan kaldırıldığı ve devam eden icra takiplerini yürütmekte olan meslektaşların karşı taraftan alacakları miktarın “yüzde yetmiş beş”inin yasa zoruyla ortadan kalkacağı görülmektedir. Yasa tasarısının bu halinde devlet masraf ve harçlarından vazgeçmemekte, bankalar ise sadece faiz gelirinin bir kısmından vazgeçmektedir. Buna karşın avukatların emek ve zaman harcadıkları, masraf yaptıkları işlerinin karşılığı olan yasal ücretlerinin yüzde yetmiş beşinden vazgeçmek zorunda bırakılmakta olması dikkat çekicidir. Bu açık bir haksızlıktır ve hukuka aykırıdır. Yürürlükteki mevzuatımıza göre icra takibi usulünce başladığında avukatın ücretini hak ettiğine şüphe yoktur.

Düzenleme bu hali ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 1 numaralı ek Protokolü’nün 1. maddesi ile güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edilmesi anlamına gelmektedir. Tasarının bu şekli ile kabul edilmesi durumunda Türkiye’nin AİHM önünde mahkum edilmesi ve tazminatlar ödemek zorunda kalması ihtimali doğacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi; “mülk” kavramının “özerk” biçimde anlaşılması gerektiği ve geleneksel anlamından farklı olarak meşru mali beklenti konusu olması şartıyla “mülk” kavramını geniş anlamda yorumlamaktadır. Bu kapsamda, Kanun tasarısına konu edilen şeyin geleceğe yönelik bir tarife değişikliği olmadığını, mevzuata uygun olarak yapılan iş dolayısıyla doğmuş alacaklar olduğunu ve avukatların doğmuş alacaklarının % 75’lik bölümünün hiçbir tazminat ödemeksizin yasa ile iptal edilmesinin tasarlandığı göz önünde tuttuğumuzda ek protokolün 1. maddesi ile korunan mülkiyet hakkının ihlali anlamına geleceği açıktır.

Kaldı ki; tasarı avukatlık ücretinin % 75’lik bölümünün iptal edilmesi ile yetinmemekte kalan kısmın da 36 aya yayılan sürede ödeneceğini belirtmektedir.

Sözü edilen düzenlemenin eşitlik ilkesi ve çalışma hakkı bakımından Anayasamızın 10., 49., 55. maddelerine, mülkiyet hakkı ve angarya yasağı bakımından 18. ve 35. maddelerine ve gene Anayasamızın 135. maddesi göndermesi ile Avukatlık Kanunu’na aykırı olduğunu, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 4. ve Ek Protokolün 1. maddelerinin ihlali anlamına geleceğini Yüce Meclisimizin takdirlerine sunar, meselenin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önüne taşınmadan halledilmesi için Yüce Meclisimizin iradesine güvenmekte olduğumuzu kamuoyuna saygılarımızla duyururuz.